Teatrzyk podrozny

SCENKA NR 1 (widziana oczami pracownicy baru szybkiej obslugi, miejsce: dworzec autobusowy w Arice)

Smaze sobie jajka na miekko. Prawie wszyscy klienci je zamawiaja Dobre jaja, konsystencja lekko rozplywajaca sie, mniam mniam, pychota, palce lizac. Az tu nagle wpadaja dwie male istoty z wlosem rozwianym, plecakami wiekszymi od nich samych. Wpadaja, jaja zamawiaja, staja przed moim obliczem i zaczynaja lamana hiszpanszczyzna wydawac mi komendy. “Wiecej, wiecej! Gotuj wiecej! Wiecej gotuj, mocniej!” ALE O CO CHODZI???? Pytam grzecznie czy chodzi im o to, zeby jajka sciac i podac w formie jajecznicy. Uffff, na szczescie potwierdzaja.

Moral: Uczyc sie okreslen takich jak: sciac jajka, podgrzac, dobrze wysmazyc, ugotowac, jednym slowem opanowac slownictwo zwiazane z kulinariami.


SCENKA NR 2 (miejsce: gdzies w Arice, w poszukuwaniu biura organizujacego transport do Lauca)

Iza: A to Ci dopiero wyczyn!
Aga: Co?
Iza: Znalezc biuro z biletami w srodku jakichs ruder.
Aga: Iza, oni chyba po prostu tak normalnie mieszkaja.

Moral: Zapoznac sie z poludniowoamerykanskimi stylami architektonicznymi przed wygloszeniem opinii, szczegolnie takiej o zabarwieniu pejoratywnym.



SCENKI NR 3 i 4 (miejsce: Hostel w Putrze, Agencia de Viajes czyli podrozy w Putrze)

Wlascicielka hostelu (na widok naszych blagalnych spojrzen): Obnize cene za nocleg, specjalnie dla Was, tylko nie mowcie nikomu!

Wlasciciel biura podrozy (na widok naszych blagalnych spojrzen): Obnize cene za wycieczke do parku, specjalnie dla Was, tylko nie mowcie nikomu!

Moral: Cwiczyc blagalne spojrzenia, trzepotac rzesami i targowac sie do upadlego.